Ένα από τα σημαντικότερα έργα που έχουν γίνει στην Χρυσούπολη είναι η υδροδότησή της από τις πηγές του Παραδείσου. Κάτι που είναι αυτονόητο σήμερα δεν ήταν αυτονόητο λίγο μετά τον πόλεμο. Λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση της Χρυσούπολης από τους Βουλγάρους (μετά το 1944), ο Βουλευτής Καβάλας Σταύρος Νικολαίδης βρίσκεται για επίσκεψη στον Παράδεισο, με παρέα που αποτελείται από συγγενικά του πρόσωπα καταγόμενα από την Χρυσούπολη και λίγους φίλους. Βλέποντας το νερό του Παραδείσου να ρέει άφθονο, γεμάτος απορία και θυμό γυρίζει προς τους φίλους και συγγενείς και λέει
" Είναι δυνατόν τόσο καθαρό νερό να χύνεται και να ξοδεύεται άσκοπα και η Χρυσούπολη να μην έχει νερό να πιει;'.
Αμέσως προβαίνει στις κατάλληλες ενέργειες και σε λίγο καιρό υλοποιείται το σημαντικότερο έργο για την Χρυσούπολη που επηρεάζει την ίδια την ποιότητα ζωής, την υγεία και την ανάπτυξη της Χρυσούπολης αλλά και της υπόλοιπης περιοχής.
Επίσης με δικές του ενέργειες ρυμοτομήθηκε, κτίστηκε και κατοικήθηκε το μεγαλύτερο προάστειο της Χρυσούπολης, της Αχλαδινής. Μετά τις εκτελέσεις των 17 πατριωτών από τους Βούλγαρους Κατακτητές το 1944, το χωριό στα ορεινά του Δήμου, πυρπολήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς. Μετά την απελευθέρωση, ο Σταύρος Νικολαίδης μερίμνησε για αυτούς τους ανθρώπους που ήδη είχαν χάσει τα αδέλφια και τα παιδιά τους και τα βοήθησε να ορθοποδήσουν σε νέα περιοχή, μεγαλώνοντας και αναπτύσσοντας και την περιοχή της Χρυσούπολης.
Για την Ιστορία να αναφέρουμε οτι ο Σταυρος Νικολαίδης ήταν απόφοιτος της Μεγάλης του Γένους Σχολής, της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και υπήρξε βουλευτής και Υπουργός των κυβερνήσεων του Κέντρου, του Ελευθερίου Βενιζέλου, και του Γεωργίου Παπανδρέου από το 1928 ως το 1964.
Μάλλον ένας μικρός φόρος τιμής πρέπει κάποια στιγμή να αποδοθεί στην μνήμη αυτού του Ανθρώπου ώστε να θυμούνται οι Χρυσουπολίτες την προσφορά του στην Χρυσούπολη και στους ανθρώπους της
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου